Vlinders op mijn pad.
Ik moet opeens aan deze zin denken terwijl ik, half oktober, een vlinder zie vliegen in de tuin.
Morgen is het 3 jaar geleden dat de leukste schoonmama begraven werd.
Het was erg koud maar zonnig.
In de aula scheen precies een zonnestraal op mijn hand die het gebedenboekje vasthield.
Dat vond ik bijzonder.
Later, buiten ging er een grote vlinder op de kist zitten.
Regelmatig leg ik een vlinder op het graf.
Ik zag zondag dat iemand anders van de familie dat ook gedaan had.
Zou hij/zij ook die vlinder gezien hebben?
Vlinders op mijn pad.
Iedere dag kom je ze tegen in allerlei vorm.
Soms is het een mooie oude dame die even naar je glimlacht.
Of een zeldzaam vogeltje die in je tuin langskomt.
Overal zijn vlinders.
Maar je moet ze wel zien.
Schoonmoeder was een vlinder.
En zoals Lief zo mooi zei verleden week;
mijn moeder was geen schoonmoeder maar een moeder voor iedereen.
Ik ga zo de deur uit.
Kijken of ik vlinders tegenkom op mijn pad.
